Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/1527 E. 2024/5319 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/672 E., 2023/813 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 02.06.2022 tarihli ve 2019/3784 Esas, 2022/11315 karar sayılı kararı ile bozulmasına kararı verilmiştir. 3. Bozma üzerine, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2022/672 Esas, 2023/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, şartları oluşmadığı halde zamanaşımından düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2022/672 Esas, 2023/813 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.