Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/931 E. 2023/3202 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/931
Karar No
2023/3202
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bozma üzerine Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/600 Esas, 2022/747 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı hükümlerinin eksik ve hatalı değerlendirildiğine, eksik inceleme ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında 27.10.2010 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, KDV beyannamesinde kullanılan son fatura tarihine göre 25.10.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3. Dosya kapsamına göre suç tarihinin 25.10.2010 olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bozma üzerine .Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/600 Esas, 2022/747 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/931, K. 2023/3202, T. 25.04.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-931-e-2023-3202-k-5e1eacb543b6