Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/7260 E. 2024/4815 K. – Sahte Fatura

Konu: Sahte Fatura Düzenleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7260
Karar No
2024/4815
Karar Tarihi
Konu
Sahte Fatura Düzenleme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/795 E., 2023/1006 K. SUÇ :Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2022/795 Esas, 2023/1006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 31.12.2010 ve 17.02.2011 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, düşme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2022/795 Esas, 2023/1006 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/7260, K. 2024/4815, T. 03.04.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-7260-e-2024-4815-k-eb7d6b027c0f