Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/4069 E. 2024/8880 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4069
- Karar No
- 2024/8880
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/87 E., 2023/169 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2012/934 Esas, 2014/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2019/12075 Esas, 2020/6761 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2021/87 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebebi, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığa yüklenen 2009 sahte fatura takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 12.06.2014 tarihli mahkumiyet kararından hüküm tarihine kadar bu süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. 2.1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği nazara alındığında; sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi nedeniyle avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2021/87 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.07.2024 tarihinde karar verildi.