Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/383 E. 2026/3458 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1293 E., 2022/1231 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/85 E. 2020/538 K. sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/1293 E., 2022/1231 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 157, 53... maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanığın temyiz istemi Üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/5 78... /743 Karar sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.05.2023 tarihli ve 2022/36 30... /1985 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onandığı ve hükmün 02.05.2023 tarihinde kesinleştiği, tekerrüre esas alınan hükmün kesinleşme tarihinin eldeki davaya konu suç tarihinden sonra olduğu, bu haliyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin hüküm fıkrasının "B" bölümünün onuncu paragrafından tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde karar verildi.