Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3457 E. 2023/10073 K. – Mühür Bozma
Konu: Mühür Bozma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3457
- Karar No
- 2023/10073
- Karar Tarihi
- Konu
- Mühür Bozma
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/850 E., 2023/126 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bozma kararı üzerine Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 26.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli kararı ile denetim süresi içerisinde 02.01.2020 tarihinde işlediği, karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın istinaf edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3. Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/850 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımı sürelerinin hesabında hata yapıldığından hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, zamanaşımının kesilmesi halinde, zamanaşımı süresinin ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağının belirtilmiş olması nedeniyle, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında bozma üzerine verilen 30.04.2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar tarihinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi dolmuş olmasına rağmen yargılamaya devam edilmişse de mahkemenin temyize konu kararı, sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/850 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.