Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/2250 E. 2025/444 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2250
Karar No
2025/444
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2022/483 E., 2022/946 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/483 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/483 Esas, 2022/946 Karar sayılı ek kararının ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında ilgili bölümde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/483 Esas, 2022/946 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2023/2250, K. 2025/444, T. 09.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2023-2250-e-2025-444-k-2c9700423ead