Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/7850 E. 2025/1203 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7850
Karar No
2025/1203
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/790 E., 2022/336 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2012 tarihli ve 2009/477 Esas, 2012/553 Karar sayılı ile ilamı ile hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/10 Esas, 2012/959 Karar sayılı ilamındaki 10 ay hapis cezası cezasına ilişkin hükmünün esas alınması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerin uygulanmasına ilişkin sekizinci paragrafının tamamen çıkartılması, yerine ''Sanığın, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2012 tarihli ve 2009/477 Esas, 2012/553 Karar sayılı 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı korunarak, infaz işlemlerinin ve koşullu salıvermenin hatalı uygulama içeren Mahkeme kararına göre yapılacağının ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. Maddesi gereğince sanık hakkında koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/7850, K. 2025/1203, T. 23.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-7850-e-2025-1203-k-b15cf32b870b