Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/6834 E. 2024/8858 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6834
Karar No
2024/8858
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/236 E., 2021/1178 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezalarının ertelenmesine, 2. Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli kararı ile, eksik araştırma ve inceleme ile sanığın iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi, ek savunma verilmeksizin 2 kez mahkûmiyet hükmü kurulması, suç tarihinin yanlış yazılması, emanetin yanlışlıkla müsaderesine karar verilmesi ve TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, Salih Erbağ tarafından katılan ...'e teslim etmesi için kendisine kargo ile gönderilen 13.01.2013 ve 25.01.2013 keşide tarihli ve toplam 17.000,00 Türk lirası bedelli 2 adet çeki katılana vermeyip, söz konusu çeklerin arkasına katılanın yetkilisi olduğu ... Yapı Şirketine ait sahte kaşe ile kaşeleyip, imzaladıktan sonra, kendi cirosuyla cirolayarak, bahsedilen çekleri ... ve ... isimli şahıslara verdiği iddiası ile kamu davası açıldığı, suça konu çeklerin arka yüzlerinde 1. ciranta konumlarında bulunan "... YAPI..." içerikli kaşe basım izlerinin, mukayese konusu olarak gönderilen kaşeler ile basılmamış oldukları sonucuna varıldığına dair uzmanlık raporu, katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında "25.02.2013" olan suç tarihinin, "01.2013" şekilde yanlış yazılması, hususunun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun şeklinde yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; a) Adli emanetin 2013/1179 ve 2013/1797 sıralarında kayıtlı suça konu çek asıllarının dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2020/236 Esas, 2021/1178 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından "TCK 54 maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin çıkartılarak yerine “dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/6834, K. 2024/8858, T. 01.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-6834-e-2024-8858-k-63de43fe0b1f