Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/10278 E. 2023/5967 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/899 E., 2022/1591 K. SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/190 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 15 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.07.2022 tarihli ve 2022/899 Esas, 2022/1591 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, suç tarihinden iddianame tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle hükmün çıkartılarak yerine 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının düşmesine ilişkin ibarenin yazılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; şirkette imza yetkisinin bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası; "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." şeklinde düzenlenmiştir. 2. Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik sanığın temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.07.2022 tarihli ve 2022/899 Esas, 2022/1591 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygıun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.