Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/8098 E. 2024/5316 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/419 E., 2016/283 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, sürücü belgesi üzerindeki tüm bilgilerin kendisine ait olduğuna, gerçeğinden bir farkının bulunmadığına, suç işleme ya da başkasına zarar verme kastının bulunmadığına, suç tarihinde sürücü belgesinin kullanım dışı olmadığına, haksız olarak lehine hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Başka bir suç nedeniyle yürütülen araştırma kapsamında hakkında işlem yapılan ve kendi kimlik bilgilerini ihtiva eden tamamen sahte oluşturulmuş nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine ibraz eden sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın savunması, suça konu soğuk mühür izi içeren nüfus cüzdanının tamamen sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduğuna dair bilirkişi raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek, temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Tüm dosya kapsamı itibarıyla, Mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve Mahkemece yasal ve yeterli gerekçelerle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, takdiri indirim ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanığın, kendi kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş üzerinde kendisine ait sürücü belgesini kolluk görevlilerine ibraz ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Menderes İlçe Emniyet Müdürlüğünden alınan 12.10.2015 tarihli yazıya göre, sanığın 17.11.1998 tarihinde İzmir İlinden alınma 491000 belge numaralı E sınıfı sürücü belgesinin olduğu, herhangi bir nedenle sürücü belgesinin geri alınmadığının belirtilmesi ve dosyada fotokopisi bulunan sanığa ait gerçek sürücü belgesi fotokopisinde bulunan bilgiler ile, suça konu sürücü belgesindeki bilgilerin aynı olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesindeki “bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.