Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42902 E. 2024/15726 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/554 E., 2021/503 K. SUÇLAR : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in nakledilmek üzere kendisine teslim edilen meyve ve sebzeleri teslimat yerine götürmeyip sanık ...'nin yardımıyla diğer sanık ...'a satmak suretiyle, sanıkların atılı eylemleri gerçekleştirdiklerinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanık ...'nin suç işleme iradesinin, sanık ...'in söz konusu malları kendisine mal edinme iradesinin oluştuğu aşamada var olduğu ve suçun icrasında üstlendiği rol ve katkının sanık ...'in fiillerini tamamladığı, böylece sanıkların fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, sanık ...'nin doğrudan birlikte fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eyleminin yardım etme niteliğinde olduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 5271 sayılı CMK'nın 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, Mahkemenin, 04.05.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/538 Karar sayılı hükmünün sanıklar tarafından temyiz edildiği ve sanıklar lehine bozma kararı verildiği gözetilerek, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki yargılama giderlerinin de hukuka aykırı şekilde sanıklara yükletilmesi, Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin paragrafların çıkartılarak, "Bozma öncesi yapılan 30'ar TL posta gideri ile bozma sonrası yapılan 92'şer TL uzlaştırma gideri olmak üzere 122'şer TL yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline kalan miktarın hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.