Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/6010 E. 2024/11233 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6010
Karar No
2024/11233
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/664 E., 2021/503 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; eşyanın değerinin azlığı nedeniyle hakkında 2/3 indirim yapıldığı belirtilmesine karşın, hakkında fazla ceza tayininde bulunulduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE Olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından yapılan yol kontrolü sırasında, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki, temyiz dışı sanık ...'ın ise yolcusu bulunduğu ... plaka sayılı .... marka otomobilin uygulama noktasını fark ederek geri geri gittiğinin görülmesi üzerine, bahse konu aracın görevlilerce durdurulmak istendiği ancak durmadığı, yaşanan kovalamaca neticesinde aracın kaza yaptığı ve bu şekilde duran aracın içerisinde, arka koltuklarda kaçak sigara olduğunun görüldüğü, aracın arka koltuklarında ve bagajında 28.414,40 TL gümrüklenmiş değere sahip 500 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Bu olay nedeniyle sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... mahkemedeki 21.05.2014 tarihli savunmasında; sigaraların diğer sanık ...'a ait olduğunu, Kemal'in kendisinden sigaraları Adana iline götürmesini istediğini, bunun üzerine arkadaşı S.Y. 'den 07 AF 543 plaka sayılı aracı emaneten alarak yola çıktığını belirtmiştir. 23.10.2014 tarihli savunmasında ise; araçta sigara olduğunu bilmediğini, sigaralarla ilgisinin bulunmadığını, sigaraların diğer sanığa ait olduğunu belirtmiştir.

Temyiz dışı sanık ... aşamalardaki savunmalarında; kaçak sigaraları sanık ... ile birlikte satmak amacıyla aldıklarını belirtmiştir.

Sanık ...'ın araçta görünür halde bulunan ticari miktar ve mahiyetteki kaçak sigarayı naklederken suçüstü yakalanması, diğer sanık ...'ın savunma içeriği ve sanık ...'ın 21.05.2014 tarihli savunmasındaki ikrarına göre, atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle; sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde ''... Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin bildirilmesi gerekirken, sanığa indirim oranı belirtilmeden ihtarda bulunulması,

2.Dava konusu eşyanın, hafif değerde olması nedeniyle sanığa verilen cezada yapılan indirim oranının 1/2 yerine 1/3, indirim sonucunda belirlenen cezanın 1 yıl 6 ay hapis ve 3 gün adlî para cezası yerine, 1 yıl hapis ve 3 gün adlî para cezası olarak belirtilmesi,

3.Gerekçede verilen hapis cezasının ertelendiğinin belirtilmesine karşın, kısa karar ve hüküm fıkrasında hapis cezasının ertelenip ertelenmediğine ilişkin hüküm kurulmaması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması ve gerekçede de kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı halde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlendiğinin belirtilmesi,

4.Sanığın sabıkasında yer alan mala zarar verme suçuna ilişkin ilâmla ilgili olarak, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesine göre, atılı suçun karar tarihinden sonra uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle uzlaşma yapılıp yapılmadığı belirlenerek, sonucuna göre söz konusu ilamın tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceğinin, hapis cezasının ertelenmesine engel teşkil edip etmeyeceğinin tartışılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

5.Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,

6.Nakil aracının iddianamede müsaderesi talep edilmediği ve üzerine şerh konulmadığı halde, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/6010, K. 2024/11233, T. 10.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-6010-e-2024-11233-k-52f12cceb648