Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42509 E. 2025/4178 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/42509
Karar No
2025/4178
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak tarafların uzlaşma teklifine 3 gün içinde dönüş yapmamaları nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezasının yanında tayin edilen 100 gün adli para cezasına TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 indirim tatbik edilirken hesap hatası yapılarak 83 gün yerine 80 gün yazılması ve devamında TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL ile çarpılması neticesinde 1.660,00 TL TL ye hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 1.600,00 TL adli para cezası belirlenerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanması gerekirken kısa süreli olduğundan bahisle TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümde yer alan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmamasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılarak yerine "Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanun'un 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" paragrafının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/42509, K. 2025/4178, T. 09.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-42509-e-2025-4178-k-a204d5c86810