Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40951 E. 2025/15327 K. – Hizmet Nedeniy

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/662 E., 2020/255 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 60... günlük süreler dikkate alındığında "29.12.2005" olması gerekir iken gerekçeli karar başlığında "13.05.2013" şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2008 tarihli ve 2008/540 E. 2008/837 K. sayılı kararının yapılan UYAP kontrolünde, Dairemizin 07.02.2013 tarihli, 2011/4460 E., 2013/1888 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 tarih ve 57/74 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin onuncu paragrafın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.