Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38564 E. 2023/6156 K. – Özel Belgede

Konu: Özel Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/38564
Karar No
2023/6156
Karar Tarihi
Konu
Özel Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/211 E., 2020/322 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2012 tarihli ve 2011/717 Esas, 2012/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 281 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca hükmolunan 1 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/434 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 08.01.2014 tarihinde işlediği, Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 22.06.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine ihbarda bulunulmuştur. 3. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2017 tarihli ve 2016/778 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynen açıklanarak, sanık hakkında: suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 281 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezasına hükmedilmiştir. 4. Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2017 tarihli ve 2016/778 Esas, 2017/87 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2017/19776 Esas, 2020/10073 Karar sayılı kararı ile hükmün ". sanığın kendi adına tescil kaydı bulunan aracını gerçekte var olmayan hayali bir şahsa satılmış gibi gösteren adi satış sözleşmesini düzenleyip kullanma şeklindeki eyleminin, TCK.nın 207/1. madde ve fıkrası kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 281/1-3. madde ve fıkraları ile mahkumiyetine karar verilmesi.." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2020 tarihli ve 2020/211 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının neticeten 1 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmedilen 1 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi gerekirken çevrilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığa ait 07 LE 768 plakalı aracın hırsızlık suçuna karıştığı, sanığın emniyette aracı Alim Gültekin isimli şahsa adi satış sözleşmesiyle sattığına ilişkin belge sunduğu, aracı satın aldığı iddia edilen kişiye ulaşılamadığı, sanığın gerçekte olmayan hayali bir şahsa satılmış gibi gösteren adi satış sözleşmesini düzenleyip kullanma şeklindeki eyleminin, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında özetle; aracın aslında temyiz dışı sanık Ecevit'e ait olduğunu, hırsızlığa karışması üzerine Ecevit'le birlikte suça konu hayali satış sözleşmesini düzenlediklerini beyan ettiği anlaşılmıştır. 3. Sözleşmede imzası bulunan temyiz dışı sanık Şahin Satılmış'ın savunmasında; gerçekte olmayan Alim Gültekin isimli kişiye aracı satmış gibi gösteren sözleşmeyi düzenlediklerini beyan ettiği anlaşılmıştır. 4. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE 1. Sanık müdafinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma sonra verilen asıl cezanın 1 yıl hapis cezası olduğu, sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek hakkında neticeten 1 ay hapis cezasına hükmedildiği gözetilerek sanık müdafiinin hapis cezasının paraya çevrilmesinin zorunlu olduğuna ilişkin temyiz isteği reddedilmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2020 tarihli ve 2020/211 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/38564, K. 2023/6156, T. 14.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-38564-e-2023-6156-k-cddb5b653407