Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38469 E. 2025/4668 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/38469
Karar No
2025/4668
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli ve 2016/9563 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli, 2018/670 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2019/2279 Esas, 2020/1682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile "gerekçeli karardaki sanığın mahkumiyetine ilişkin gerekçe ile hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak, Yerine: "Her ne kadar sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediği ididasıyla kamu davası açılmış ise de değişen suç vasfı nedeni ile sanığın üzerine atılı suçun TCK 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile suç tarihi olan 30.09.2012 tarihinden 6 aylık süre geçtikten sonra şikayet yapıldığı anlaşıldığından açılan kamu davasının TCK 73/1 maddesi de nazara alınarak CMK 223/8 maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE..." kararı verilerek aynı Kanunun 303. ve 280/1-a maddesi gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suç vasfının yanlış belirlendiğine ve şikayetin süresinde olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın, katılandan ödenmek üzere önceden verdiği çekin karşılıksız çıkmamasını sağlamak amacıyla borç para talep ettiği ve çek hesabını göndermek yerine şahsi hesabını gönderdiği, katılanın da çek hesabına gönderdiğini düşünerek 01.10.2012 tarihinde parayı sanığın şahsi hesabına gönderdiği, çekin karşılıksız çıkması sebebiyle icra takibine uğradığı, eylemin bu haliyle TCK'nın 157/1 maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuş ise de zamanaşımı hususu olumsuz muhakeme koşulu olması nedeniyle, sanığın eyleminin menfaatin elde edildiği tarih olan 01.10.2012 olduğu belirlenerek, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e ve 67/4. maddesi gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Dosya kapsamına göre, 01.10.2012 olan suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. Maddesi uyarınca İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/38469, K. 2025/4668, T. 17.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-38469-e-2025-4668-k-ba83fdf0a929