Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38006 E. 2025/993 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/31 E., 2019/144 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2015 tarihli kararı ile sanığın TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün münhasıran sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarihli ve 2017/19008 Esas, 2017/21103 Karar sayılı kararı ile eylemin TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçuna temas edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi bakımından ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, Mahkemesince bozmaya uyularak 14.11.2017 tarihli görevsizlik kararı üzerine dosyanın Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve sanık hakkında suç tarihine göre lehe olan basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasına karar verildikten sonra TCK'nın 157/1 maddesine göre neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak bozmaya konu hükümde aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bu hükümde verilen hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan 100,00 TL adli para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, aleyhe uygulama yapılmak suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. Maddesi gereği, hüküm fıkrasına "5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın 7.300,00 TL ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.