Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36865 E. 2025/3246 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1.Sanık hakkında 500 gün olarak belirlenen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilip toplam gün sayısı ile çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Bozma ilamında da belirtildiği üzere bozma öncesi mağdur ...'un sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle ilk kararın bu mağdur yönünden aleyhe temyiz edilmediğinin kabulü ile sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, buna göre bozma öncesi hükümde sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hükmolunan 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son. maddesine aykırı davranılması, 3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere; vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasının değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedinin esas alındığı ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmaması karşısında, kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ... ve ... lehine sanıktan tek bir vekalet ücreti tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrı ayrı vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi, ayrıca sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ... lehine de vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.