Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36671 E. 2025/8193 K. – Hizmet Nedeniyl

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/36671
Karar No
2025/8193
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3423 E., 2020/1764 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çanakkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin e fıkrası gereğince beraatine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.03.2017 tarihli kararı ile;İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına karar verilerek yapılan inceleme neticesinde beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/2,52,53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 4.000 TL adli para ezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.032017 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi ile Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.11.2019 tarih, 2017/35315 Esas, 2019/13263 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.10.2020 tarihli kararı ile;İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına karar verilerek yapılan inceleme neticesinde beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/2,52,53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 4.000 TL adli para ezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın mahkumiyetini gerektirir delil bulunmadığı, kapı kilidinin bozuk olduğunu sanığın 19.06.2015 de fark ettiği, şirket yetkililerinin ise durumu fark etmediği, kilidin bozuk olduğunun dışarıdan anlaşılamadığı, sanığın aynı anda üç ülkede bulunmayacağı, teşdiden ceza verilmesinin haklı gerekçeye dayanmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtien bölge adliye mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/36671, K. 2025/8193, T. 02.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-36671-e-2025-8193-k-3b94ec27e02b