Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35921 E. 2023/7006 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/35921
Karar No
2023/7006
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI :2019/322 E., 2021/24 K. SUÇ :Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/101Esas, 2014/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/101Esas, 2014/488 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/17117 Esas, 2018/2155 Karar sayılı kararı ile sanığın, sahibi olduğu sürücü kursunun kursiyerlerinden olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...un yerine motorlu taşıtlar sürücü adayı sınavına kimliği tespit edilemeyen başka bir kişinin girmesini sağladığının iddia edildiği davada; sanığın soruşturma aşamasında kursun sahibi olduğunu, kovuşturma aşamasında ise sürücü kursunun eşi adına kayıtlı olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın kurstaki görev ve unvanının tespitinden sonra, suç tarihinden önce 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca bu sanık hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi halinde, sanığa atılı resmi belgede sahtecilik eyleminin TCK'nın 204/2 nci maddesindeki kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği veya bu suça azmettirme niteliğinde olup olmadığına dair delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin,10.02.2021 tarihli ve 2019/322 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve delillerin yanlış takdir edilmesi neticesinde usul ve yasaya aykırı karar verildiği , dava zamanaşımı süresinin dolduğu mahkemece düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın Yeni Kırıkhan Sürücü Kursunun sahibi olduğu ve bu sürücü kursunun kursiyerlerinden temyiz dışı sanık Abdulkerim Cihanoğlu'nun yerine motorlu taşıtlar sürücü adayı sınavına joker olarak tabir edilen meçhul bir kişinin girmesini sağladığı, bu şekilde Abdulkerim Cihanoğlu'nun sınavı geçerek adına tanzim olunan sürücü sertifikası ile 15.08.2011 tarihinde sürücü belgesi almak için Kırıkhan Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine başvurduğu, temyiz dışı sanığın tavır davranışlarından duyulan kuşku üzeine olayın ortaya çıktığı iddia ve kabul edilen olayda; suç tarihinin suça konu sertifikanın kullanıldığı 15.08.2011 olduğu anlaşılmakla gerekçeli karar başladığında 30.07.2011 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin 15.08.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/35921, K. 2023/7006, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-35921-e-2023-7006-k-355bc91e9a41