Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/34731 E. 2025/6197 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/250 E. 2019/580 K. SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma öncesinde kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği cihetle sanığın temyiz isteminin incelenmeksizin iadesi gerektiği, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A.Sanık ...'nın Temyizinin İncelenmesinde Sanık hakkında Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/160 Esas, 2016/1 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.04.2017 tarihli ve 2017/21 Esas, 2017/8722 Karar sayılı bozma ilamının sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ya yönelik olup Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkında verdiği temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun olduğu, temyiz incelemesine konu olamayacağı belirlendiğinden, sanığın vaki temyiz isteminin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.Sanık ...'ın Temyizinin İncelenmesinde Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas alınan Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/286 Esas, 2014/278 Karar sayılı ilamının incelemeye konu dosyadaki suç tarihinden sonra 13.03.2015 tarihinde kesinleştiği cihetle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2013 tarihinde kesinleşen, 2009/123 Esas, 2010/128 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerde yer alan "... Amasya Ağır Ceza Mahkemesince 2013/286 E. 2014/278 K numarası ile verilen hükmün 06/11/2014 tarihinde kesinleştiği ..." ibaresinin çıkarılarak yerine "... İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2013 tarihinde kesinleşen, 2009/123 Esas, 2010/128 Karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.