Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/31175 E. 2023/7066 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/260 E., 2015/409 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama, kısmi bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2014/260 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 52, 63 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ...'in temyiz isteği, beraat etmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenerek kaldırılmasına, 2. Sanık ...'ın temyiz isteği, cezalandırılmalarını gerektirir kesin delil olmadığından beraat etmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, 3. Sanık ...'nin temyiz isteği, cezalandırılmasını gerektirir kesin delil olmadığından beraat etmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suç vasfının hatalı takdir edildiğine, 4. Sanık ...'ın temyiz isteği, cezalandırılmasını gerektirir kesin delil olmadığından beraat etmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suç vasfının hatalı takdir edildiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 14.04.2011 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2014/260 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.