Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30551 E. 2026/3996 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/259 E., 2016/65 K. SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

A. Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyizi yönünden Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, karar tarihi itibariyle aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz mercisince yapılması gerektiği ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan itirazın merciince incelenerek karara bağlanmış olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizi yönünden Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince uygulama yapılırken, suçtan elde olunan haksız menfaat miktarı dikkate alınmaksızın gün adli para cezasının belirlenmesi ve sonrasında doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasının belirlenmesi ilişkin "5 GÜN", "4 GÜN", "80,00 TL" ve "neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 55.800,00 TL" ibarelerinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla "2.790 gün", "2.325 gün", "46.500,00 TL" ve "neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 46.500,00 TL" ibarelerinin yazılması ve hüküm fıkrasından "Sanık için tesbit olunacak adli para cezası haksız elde ettiği menfaatin iki katından az olamayacağından sanığın netice para cezasının TCK.nın 158/1-f-son maddesi gereğince 55.800,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE" paragrafının tamamen çıkartılması suretiyle, hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın adli para cezası yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek, adli para cezasının ödenmemesi hâlinde, adli para cezasına esas alınan gün sayısının Mahkemece belirlenen "4 tam gün" üzerinden işlem yapılması hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

15.04.2026 tarihinde karar verildi.