Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/29656 E. 2026/4052 K.

Konu: Nitelikli Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/29656
Karar No
2026/4052
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/175 E. 2016/72 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK 158/1-d ve 35 maddelerine göre cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ve mahkemece sanığın müsnet suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK 223/2-a maddesine göre sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiş ise de;

Sanığa ait iş yerinden, şikâyetçi ...'a ait cep telefonunun aranarak çekilişle hediye telefon çıktığı, sağlık sigorta kartı gönderileceği yönünde vaatte bulunularak sanık tarafından varlığı somut belgelerle ispat edilemeyen bir takım farazi hizmetlerin satılacağı vaadiyle mağdurun dolandırılmaya çalışıldığı, şikâyetçinin daha sonra telefonuna ...'ye kargonun geldiğinin yazılması üzerine ... görevlilerinin bu kişilerin dolandırıcı olabileceğini söylemeleri üzerine paketi almadığı, 17.07.2014 tarihinde 05...09 numaralı telefondan arayan kişinin kendisinin avukat olduğunu, "kargo paketini almazsanız 600 lira ödemeniz gerekir" dediğini, şikâyetçinin de bu kişilerin dolandırıcı olabileceklerini düşünerek telefonu kapattığı ve şikayetçi olduğu, herhangi bir ödeme yapmadığı için zararının olmadığı, bu şekilde sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen eyleminin; TCK'nin 157/1. maddesinde vücut bulan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan en son sanık sorgusunun yapıldığı 17.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/29656, K. 2026/4052, T. 15.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-29656-e-2026-4052-k-efae1989b600