Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/27993 E. 2025/14229 K. – Hizmet Nedeniy

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/16 E., 2020/489 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası, sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 2 53... üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1.Katılana ait şirkette tır şoförü olarak çalışan sanığın kendisinde bulunan fatura koçanını katılana iade etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda fatura koçanının kendisinde bulunmadığını savunduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre katılana ait şirketin 03.04.2015 tarihinde re'sen terkin edildiğinin anlaşıldığı, suça konu fatura koçanlarının, katılanın beyanını destekler mahiyette, katılanın bilgisi dışında kullanıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgeninin bulunmadığı, bu haliyle katılan ile aralarında iş ilişkisi bulunan tanıklar ... ve ... ile sanık ile arasında bir dönem vekalet ilişkisi bulunan tanık ...'ın, yine sanık ile arasında, sanığın kullanımında bulunan aracın icra yoluyla haczedilmesi nedeniyle, husumet bulunan katılanın ve katılanın oğlu ...'in soyut beyanları dışında sanığın müsnet suçtan dolayı cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de, a. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin 22 nci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 03.11.2015 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması karşısında lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin de hukuka aykırı şekilde sanığa yükletilmesi,

b. Şikayet dilekçesinin içeriği gözetildiğinde "Ocak 2013" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında eksik şekilde "2013" olarak gösterilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.