Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/27043 E. 2025/14322 K. – Hizmet Nedeniy

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/27043
Karar No
2025/14322
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/847 E. 2020/147 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama, Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; 1. Sanığın 5237 sayılı TCK madde 43/1 kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanunî takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanık ...'nın ...Nak. Tar. Ür. Mad. Pet. Ür. Oto. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı olduğu, finansal kiralama sözleşmelerine müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın şirketin ortağı olduğu, söz konusu finansal kiralama sözleşmelerine müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, asıl borçlunun ise şirket olduğu nazara alındığında, şirketin yönetimi ve idaresinde söz sahibi olmadığı, dolayısıyla suça konu dorselerin iadesi hususunda iradesi bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın, şirket yöneticisi olan diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/27043, K. 2025/14322, T. 06.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-27043-e-2025-14322-k-cdea664da2db