Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25873 E. 2025/13405 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/308 E., 2016/104 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması sureti ile dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1- Sanık hakkında kurulan 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezaları belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiğinin belirtildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak 150 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini ile 5237 Sayılı Kanun'un 158/1-son maddesinin temel cezanın tayininde uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek sonuç adli para cezası miktarına göre elde edilen menfaatin iki katından fazla olduğunun tespiti ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2-Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edildiğinin gözetilmemesi, 3- Adli para cezalarının infazında izlenecek yöntemin 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtildiği halde, sanık aleyhine ve infazı kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi, 4- 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, aynı Kanun'un 52. maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5- Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de; adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükmün (B-1) paragrafındaki "150 gün" olarak belirtilen adli para cezasının "30 gün", 2. paragrafındaki "50 gün" adli para cezasının "10 gün TL",3. paragrafındaki "41 gün" olarak belirtilen adli para cezasının "8 gün" olarak düzeltilmesi,4. paragraftaki "41 gün ve 820 TL "olarak belirtilen adli para cezasının "8 gün ve 160 TL " olarak düzeltilmesi,4.paragrafındaki "kesinleşmesinden sonra" ibaresinin çıkarılması suretiyle, TCK 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin 4. Paragrafa 4 eşit taksit halinde ibaresinden önce gelmek üzere " birer ay arayla " ibaresinin eklenmesi suretiyle, 4. Paragrafındaki taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)," ibaresinin hükümden çıkarılması ile yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle ve 5. paragrafdaki " TCK'nın 158/1-son maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle, hükmün 7. paragrafı tamamen çıkarılarak ", Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi iptal kararı gözetilerek TCK 'nın 53/1-2-3 fıkralarının sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle ve hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.