Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25700 E. 2023/5047 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/25700
- Karar No
- 2023/5047
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/322 E., 2019/269 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2018/322 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın temyiz kapsamı dışındaki diğer sanıkla birlikte katılanı arayarak kendisini komiser olarak tanıtıp terör örgütüne para transferi yapıldığına inandırıp ... hesabına 20.000,00 TL para yatırmasını sağlayarak menfaat temin ettiği iddia ve kabul olmuştur. 2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir. 3. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan gelen iletişim tespitinde olay günü sanık ...'in kullandığı ... ... adına kayıtlı hat ile ile sanık ...'in yoğun görüşme trafiği tespit edilmiştir. 4. Sanık ...'in teşhise yarar fotoğrafları dosya arasına alınmıştır. 5. 04.10.2011 tarihli CD izleme tutanağına göre sanık ... ve sanık ...'in birlikte saat 13:04'te Ziraat Bankası Atm'sinden ayrıldıkları, saat 13:53'te birlikte kuyumcudan ayrıldıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır. 6. Sanıkla katılan arasında uzlaşma sağlanamamıştır. 7. Mahkeme sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmuştur. IV. GEREKÇE İlk uzlaştırma teklifinin yapıldığı ve uzlaştırma raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihler arasında zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. 3. Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; bozmadan önce verilen Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarihli ve 2012/402 Esas, 2013/360 Karar sayılı kararının sanık ve katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli ve 2015/8619 Esas, 2108/5411 Karar sayılı kararıyla katılan vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, sanığın temyiz isteminin ise kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla lehine bozulmasına karar verilmesinin ardından bozma sonrası yapılan yargılamada, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli ve 2018/322 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamları dikkate alındığında, sanık hakkında bozma öncesi tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması ile hükmün sanık lehine bozulması ve aleyhe kabul edilmiş bir temyizin de bulunmaması göz ardı edilerek, bozma sonrasında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığın aleyhine hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2018/322 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.