Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25275 E. 2025/2414 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25275
Karar No
2025/2414
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/882 E., 2019/240 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisini bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma sonrası, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2006 tarihli ve 2005/504 Esas 2006/518 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin tekerrüre esas alınan ilamın yerine getirme tarihinin 03.12.2009 olduğu, işbu tarihin incelemeye konu somut olaydaki suç tarihinden üç yıl öncesi olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2011 tarihli ve 2010/582 Esas, 2011/573 Karar sayılı 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin tamamen çıkarılması ile yerine "Sanığın, Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2011 tarihli, 2010/582 Esas ve 2011/573 Karar sayılı 1 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasından ötürü mükerrir olduğu anlaşıldığından, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükmün infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25275, K. 2025/2414, T. 26.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25275-e-2025-2414-k-6cc2666389aa