Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/23064 E. 2025/3580 K. – Hizmet Nedeniyl

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23064
Karar No
2025/3580
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1069 E., 2016/17 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1. Sanığın bahse konu kredi kartı harcamalarını şirket için yaptığını savunması, sanık savunması ile uyumlu tanık beyanları ve Mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan Bursa 2. İş Mahkemesinin 2014/253 Esas ve 2015/668 Karar sayılı dava dosyası kapsamı ve bu dosyaya ibraz edilen; "Şirketin Banka Kredileri hesabı (Kredi Kartı) ile yapılan harcamaların 73.482,00 TL'sinin şirketin Genel Giderlerinde gider olarak yer aldığı, bu gider belgelerinin şirket tarafından kabul edilmiş ve Yeminli mali Müşavir tarafından kabul görmüş giderler olarak genel Yönetim Giderlerine işlendiği, bu harcamaların davalı tarafından şirket için yapılan harcamalar olduğu, personel avansları hesabında davalının işyerinden aldığı ve işyerine ödemediği 2013-2014 yıllarını kapsayan avans ödemesi olan toplam 71.112,82 TL'nin olduğu ve bu bedeli şirkete geri ödemediğinin tespit edildiği" görüşünün açıklandığı 02.12.2015 tarihli Mali Müşavir Bilirkişi Raporu karşısında sanığın şirket tarafından kendisine tevdi edilen kredi kartı ile şahsi harcama yapmadığının, kredi kartından yapılan harcamaların şirket için yapıldığının belirtilmesi karşısında söz konusu kredi kartına ilişkin ekstrelerin temini ile harcamaların şirket için yapılıp yapılmadığı hususu açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabul ve uygulama yönünden; yargılama konusu suçun, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereği uzlaşma kapsamına alındığı gözetilerek dava dosyasının uzlaştırma bürosuna tevdii ile taraflar arasında usulüne uygun uzlaştırma girişiminde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/23064, K. 2025/3580, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-23064-e-2025-3580-k-7718078f9042