Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/22585 E. 2025/2722 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/22585
Karar No
2025/2722
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/16 E., 2018/307 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.06.2017 tarihli bozma ilamına konu İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2015/208 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararında sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde bozma sonrası yapılan yargılamada önceki hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere ''1412 sayılı CMUK'nın 326/4. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmedilecek cezanın 03/06/2015 tarihli ilk kararda verilen cezadan fazla olamayacağı dikkate alınarak, sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına'' yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/22585, K. 2025/2722, T. 04.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-22585-e-2025-2722-k-d3f7fc96e63a