Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18951 E. 2024/10724 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI :2014/449 E. 2015/123 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1.Tekerrüre esas alınan ilamın yapılan UYAP sorgusunda Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.11.2014 tarihli ve 2014/18838 Esas, 2014/19411 Karar sayılı ilamıyla sanığın temyiz talebinin kabulüne karar verilerek 20.11.2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan 20.12.2013 kesinleşme tarihli İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2011 tarihli 2013/266 Esas ve 2013/377 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, 2.Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerine ilişkin 1. Bendinin 6. Paragrafında yer alan "Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/290 Esas, 2013/660 Karar sayılı 30/12/2013 günlü ilamı ile 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına" şeklindeki kısmın çıkartılarak yerine "İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2011 tarihli ve 2013/266 Esas ve 2013/377 Karar sayılı ilamı ile 20.12.2013 tarihinde kesinleşen hapis cezası" şeklindeki ibare eklenmesi ; yine hüküm fıkrasının, adli para cezasının ödenmesine ilişkin birinci bendinin dördüncü paragrafındaki "ve ödenmeyen Adli Para Cezasının hapse çevrileceği" ibaresi çıkartılarak yerine " ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3 üncü maddesi gereğince infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı korunarak, infaz işlemlerinin ve koşullu salıvermenin hatalı uygulama içeren Mahkeme kararına göre yapılacağının infaz aşamasında gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.