Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18332 E. 2024/11476 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, İzmir 5.Noterliğinin 21.02.2013 tarihli motorlu taşıt kira sözleşmesi uyarınca katılana ait 20 FR 715 plakalı aracı bir yıllığına kiraladığı, anılan sözleşmenin 8.maddesinde taraflar arasında kiracının, kiralananı aracı kiralayanın yazılı izni olmaksızın başkasına devredemeyeceğinin ve kiraya veremeyeceğinin kararlaştırıldığı, sanık tarafından kiralanan aracın bir başka kişiye kiraya verildiği, sanıktan kiralayanın suçta kullanması üzerine kolluk görevlilerince katılana aracın teslim edildiği, sanığın kendisine teslim edilen aracı 21.02.2013 tarihli sözleşme uyarınca devir amacı dışında bir başka kişiye devrettiğinin iddia olunması karşısında, sübutu halinde eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında; sanığa yüklenen "güveni kötüye kullanma" suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155. maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.06.2014 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.