Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/1805 E. 2023/10026 K. – Resmi Belgeyi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/371 E., 2015/293 K. SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/371 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii, suça konu belgenin resmi belge olmadığını, belgenin resmi niteliğinin tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yapılmadığını, müvekkilinin hakimin uygun görmediği ve imzası olmayan adi belgeyi yırttığını, mahkemenin delilleri objektif olarak değerlendirmediğini beyan ederek hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 13.08.2014 tarihinde Ulus İlçe Seçim Müdürü olan sanığın, hazırlanan 13.08.2014 tarih ve 2014/87 karar sayılı sarf kararını imzalı ve mühürlü olduğu halde kendisine takdir edilen gündeliği beğenmediği için yırtması üzerine, İlçe Seçim Başkanı ve katibi tarafından tutulan tutanak üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın üzerine atılı resmi belgeyi bozmak suçunu işlediği iddia olunmuştur. 2. Sanık yazılı savunmasında, yırttığı evrakın Hakim tarafından uygun bulunmayan evrak olduğunu, evrakta Hakimin imzasının olmadığını bu nedenle resmi nitelik taşımadığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. 3. Adli emanetin 2014/85 sırasında kayıtlı suça konu belgenin Mahkemece 20.10.2015 tarihli celsede yapılan incelemede; evrakın çok sayıda parçalara bölünmüş olduğu, bölünen parçaların incelenmesinde, "seçim zabıt katibi 3369" yazısının altında imzanın olduğu, ayrıca "...-122600 İlçe Seçim Kurulu Başkanı" yazısının da üzerinde imza ve mührün olduğu, sayfa numaralarının olduğu parçaların incelenmesinde, mühür ve imzalı olduğu tespit edilmiştir. 4. Mahkemece, sanığın üzerine atılı resmi belgeyi bozmak, yok etmek suçunu işlediği kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir ancak; Ulus Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2014 tarihli ve 2014/159 Esas sayılı iddianamesi ile "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizleme" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, “resmi belgeyi yok etmek” suçundan 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci ffıkrasının ikinci cümlesi uyarınca takdiren 1/2 oranında arttırılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/371 Esas, 2015/293 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.