Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17424 E. 2024/11063 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün ve sanık Sadi hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı, bu nedenle bu suçtan kurulan hükümler temyiz dışı bırakılmıştır. 1.Sanık ...'ın ek karara yönelik temyiz isteği yönünden; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, en son duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, MERNİS adresine aynı Kanunun 21/2. maddesine göre 04.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, bu yönden tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması üzerine bu kez sanığın sorgusunda beyan ettiği adres ile MERNİS adreslerine yeniden tebligat çıkartıldığı, biline son adresine yapılan tebligatın ismen tanınmadığından 10.01.2015 tarihinde bila tebliğ, MERNİS adresine yapılan tebligatın 05.01.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. Maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği, ancak süresinde temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın Metris 1 Nolu T Tipi Kapalı Cezaevinde olduğunun tespit edildiği, gerekçeli kararın cezaevi kanalı ile 05.03.2015 tarihinde tebliği yeniden temyiz süresi kazandırmayacağından, sanğın 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.05.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 05.05.2015 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca; UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanığın hüküm tarihinde İnebolu (Kapatılan) M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hüküm tarihinde yargılandığı yer dışındaki cezaevinde başka suçtan hükümlü olan ve Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda bizzat veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.