Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15902 E. 2023/2510 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/15902
- Karar No
- 2023/2510
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/347 E. , 2018/352 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/90 Esas , 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci , 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/90 Esas , 2015/43 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.06.2017 tarihli ve 2017/18141 Esas, 2017/16557 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerin gereği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2017/347 Esas , 2018/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; mahkemece hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde sanığın, katılana ayda 3.000 TL gelirli iş bulma vaadiyle ... İlçesi Eminönü semtinde katılandan iki nüfus cüzdan fotokopisi, 4 adet vesikalık fotoğraf ve 500 TL parasını aldıktan sonra ortaklıktan kaybolduğu iddia edilmiştir. 2. Sanık savunmasında ,suçlamayı inkar etmiştir. 3. Mahkemece iddia, katılan ile tanık ...'un beyanı ve tüm dosya kapsamına dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bozma ilamından önce verilen karar ile sanık hakkında neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanında 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün kurulduğu, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine sanık yönünden bozulan dosyanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesince 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık hakkında hesap hatası neticesinde olsa dahi ceza miktarı bakımından kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden, 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ve bu sebeple tebliğnamedeki eleştiriye de iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2017/347 Esas , 2018/352 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak gözetilerek, sanığın adli para cezası yönünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ... maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.