Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/15385 E. 2024/12474 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15385
Karar No
2024/12474
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/3 E., 2018/776 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/651 Esas ve 2011/825 Karar sayılı ilamının yapılan UYAP sorgusunda, Mahkemenin 03.02.2017 tarihli ek kararı ile uzlaşma nedeniyle mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararın tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına karar verildiği, bu itibarla söz konusu ilama ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan 08.05.2012 kesinleşme tarihli İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/383 Esas, 2011/644 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, Yasaya aykırı, Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/3 Esas, 2018/776 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği tekerrüre ilişkin paragrafın hüküm kısmından çıkartılarak yerine "İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/383 E., 2011/644 K. sayılı 17.11.2011 tarihli kararı ile tekerrüre esas sabıkaya sahip olduğundan sanığın cezasının 5237 Sayılı TCK’nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, denetimli serbestlik tedbirinin süre ve şekline 5275 Sayılı Yasanın 108/4. ve 107/6. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye karar veren mahkemece karar verilmesine," ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı korunarak, infaz işlemlerinin ve koşullu salıvermenin hatalı uygulama içeren Mahkeme kararına göre yapılacağının infaz aşamasında gözetilmesine, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/15385, K. 2024/12474, T. 24.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-15385-e-2024-12474-k-c4b123b69244