Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/12497 E. 2025/3577 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1676 E., 2018/152 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2017 tarihli ve 2015/513 Esas, 2017/403 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 43/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2017/1676 Esas, 2018/152 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık ... yönünden; sanığın evinde ele geçen baskı makinelerinin babasına ait olduğuna, resmi belgede sahtecilik yapmadığına, ele geçen belgelerin sahteliğinin belirlenemediğine, sahte olduğu tespit edilen pasaportun, vefat etmiş kuzenine ait olduğuna ve sahte olsa bile faydasız sahtecilik teşkil edeceğine, pasaportun Suriye'de basılmış olması durumunda Türk makamlarının yargı yetkisinin bulunmayacağına, pasaportun ne zaman basıldığının araştırılması gerektiğine; sanık ... yönünden ise sanığın baskı makinelerinin ele geçirildiği adreste yaşamadığına, sahte olduğu kabul edilen pasaportla sanığın alakasının olmadığına, belgelerin aldatma kabiliyetinin bulunmadığına, teşditli ceza uygulamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Tebliğname Görüşü Yönünden Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde; "Suça konu sahte belgelerin sayı ve çeşitliliği ile dosya içerisinde mevcut 23/03/2015 tarihli Gaziantep Siber Suçlar Bürosu adli bilişim inceleme raporu ile tercümesi yapılmış sarı - kırmızı ajanda içerikleri dikkate alındığında, harddisk içerisinden elde edilen sahte belgelere ait görüntü ve dizin bilgilerine göre belgelerin farklı zamanlarda oluşturulduğu dosya kapsamından anlaşılmakla Mahkemenin 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir." şeklinde yer verilen yerinde, yeterli ve dosya kapsamına uygun değerlendirme karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'nin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. 2. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümlerde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.