Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/12403 E. 2025/2985 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2896 E., 2018/1390 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Beraat) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2017 tarihli ve 2016/351 Esas, 2017/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/2896 Esas, 2018/1390 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatına karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle beraat kararının hukuk aykırı olduğu ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, dosya üzerinden verilen 07.06.2018 tarihli ve 2017/2896 Esas, 2018/1390 Karar sayılı kararı ile "....Vergi Suçu Raporu ve tam Vergi İnceleme Raporlarına göre işyerinin faal olduğunun belirtilmiş olması ve tebligatın da iş yeri adresinde sanığa yapılmış olması ile öncesinde 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnai hallerin varlığına ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında; atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı..." denilerek beraat hükmü kurulmuş ise de; İlk Derece Mahkemesince yazılan müzekkereye istinaden gelen Şanlıurfa Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 21.06.2016 tarihli cevabi yazısında; "...Mükellef ... hakkında.... sistemi üzerinden yapılan sorgulamalar sonucu faaliyetini 31.07.2012 tarihinde sonlandırdığı anlaşılmaktadır..." denilmesi ile Şanlıurfa ilindeki MERNİS adresine gönderilen defter ve belge isteme yazısına ilişkin tebligatın, sanık tarafından imzadan imtina edilmesi nedeniyle muhtara tebliğ edildiğinin belirtilmesine rağmen, sanığın savunmasında o tarihte Bursa ilinde olduğunu söylemesi karşısında; İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesi yapan Bölge adliye Mahkemesince, belirtilen hususlara ilişkin değerlendirmenin 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ve hatalı gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.