Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/3754 E. 2023/1599 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2020/3754
Karar No
2023/1599
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/563 E., 2015/211 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcısı, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/563 Esas, 2015/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; koşullarının varlığı araştırılmadan hapis cezasının ertelenmesine yönelik verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği; belgenin aldatma kabiliyetinin bulunmadığı, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiği, usul ve yasaya aykırı olduğu, lehe yasa hükümlerinin uygulanmadığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinde yapılan kimlik kontrolünde sanığın ibraz etmiş olduğu Okan Üçkan adına tanzim edilmiş sürücü belgesinin sahte ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmiştir. 3. Dosyada mevcut ERZ-14-01334 sayılı ekspertiz raporunda, tetkik konusu sürücü belgesinin orijinal olmayıp, külliyen sahte olarak oluşturulduğu, sahteliğin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkat çekmeyeceğinden aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir. 4. Mahkemece, suça konu sürücü belgesi duruşmada incelenerek özellikleri tutanağa geçirilmiş, belgenin üzerinde soğuk mührün bulunduğu ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta ve kolaylıkla anlaşılamadığı gözlemlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın belgenin aldatma kabiliyetinin bulunmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; olay ve olgular bölümünde belirtildiği üzere gerek ekspertiz raporunun içeriği gerekse suça konu belge üzerinde mahkemenin yapmış olduğu gözlem dikkate alındığında, belgenin yasal unsurları taşıdığı ve yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu hususunda tereddüt bulunmadığından sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde hapis cezanın ertelenmesine engel hükümlülüğü bulunmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 4. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıdaki hususlar dışında sanık hakkında kurulan hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. a) Mahkûm olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrasında "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesine rağmen; Mahkemece denetim süresi içerisinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlediği takdirde ertelenmiş cezasının aynen infaz edileceği denilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/563 Esas, 2015/211 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği (10) nolu hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmamasına ilişkin paragrafın tümüyle çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin sanık hakkında uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından uygulanmasına yer olmadığına, kendi altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise bu hak ve yetkilerden hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" paragrafın eklenmesi ile (9) nolu hüküm fıkrasında yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 51/7 ve 8 maddeleri gereğince denetim süresi içerisinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlediği takdirde ertelenmiş cezasının aynen infaz edileceğinin, iyi halli geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına'' ilişkin paragrafın tamamen çıkartılarak yerine; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve aynı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca denetim süresi iyi hâlli geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtar edilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2020/3754, K. 2023/1599, T. 15.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2020-3754-e-2023-1599-k-d056c82288c4