Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/3139 E. 2023/10044 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2020/3139
Karar No
2023/10044
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/417 E., 2019/973 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma sonrasında İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi 09.10.2019 tarihli 2019/417 Esas, 2019/973 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; usule aykırı olan hapis cezasının kaldırılması gerektiğinden kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinde terk vaziyette bulunan bir araçta sanığın parmak izinin çıkması üzerine gözaltına alınarak yapılan üst aramasında Sadi Dikici adına düzenlenmiş suça konu sahte sürücü belgesinin ele geçirildiği sanığın, sürücü belgesinin sahte olduğunu kabul ettiği anlaşılarak atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanık savunmasında; sabıkalı olduğunu sahte sürücü belgesini yaptırdığını suça konu belgeyi herhangi bir yerde kullanmadığını beyan etmiştir. 3. Kriminal rapor ile, inceleme konusu sürücü belgesinin külliyen sahte olduğu tespiti yapılmıştır. 4. Mahkemece suça konu sahte sürücü belgesi 09.10.2019 tarihli duruşmada incelenmiş ve sahteliğin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılamayacağı, aldatma niteliğinin olduğu yönünde tespit yapılmıştır. 5. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu anlaşılmıştır. 6. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak takdiren sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasına, koşulları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunmasına rağmen mahkemesince tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi 09.10.2019 tarihli 2019/417 Esas, 2019/973 Karar sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2020/3139, K. 2023/10044, T. 12.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2020-3139-e-2023-10044-k-87de15e6a03b