Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/11548 E. 2023/6157 K. – Resmi Belgede

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/524 E., 2015/694 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/524 Esas, 2015/694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; soruşturma ve kovuşturma aşamasında yeterli araştırma yapılmadan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olduğundan hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, önceden doğan borcu dolayısıyla suça konu çeki mağdur ...'a verdiği, çekin sorgulatıldığında tamamen sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın sahte çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanığın savumasında çeki aralarındaki ticari ilişki nedeniyle ...'dan aldığını, sorgulatmak üzere masasının üzerindeyken ...'ın bir şekilde çeki aldığını, öncesinde çekin sahibini arayıp sorduğunu, çekin sahte olabileceğini söylediğini beyan etmiştir. 3. Tanık ... ise sanıkla 2007 yılından beri ticari ilişkisinin bulunmadığını çekle bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir. 4. Alınan 27.09.2013 ve 26.02.2014 tarihli bilirkişi raporlarında çekteki imza ve yazıların sanık ..., mağdur ... ve tanık ... eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir. 5. Mahkemece sanıığın savunmasına itibar edilmeyerek, önceden doğmuş borç nedeniyle suça konu sahte çeki bilerek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden mahkumiyetine hükmedilmiştir. 6. Suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın temyiz talebi yönünden; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/524 Esas, 2015/694 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.