Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2018/4341 E. 2019/9947 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik, Tehdit, Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2018/4341
Karar No
2019/9947
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik, Tehdit, Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, tehdit, dolandırıcılık HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik ve tehdit suçlarından: Mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan: Beraat A)Sanık müdafinin ve katılanın sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Adli emanetin 2008/5639 sırasında kayıtlı emanet hakkında mahallinde bir karar verilmesi; gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 09/07/2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK'nin 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, B)Katılanın, sanık hakkında dolandırıcılık ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizinin incelenmesinde; 1)Tehdit suçu bakımından; Sanık hakkında doğrudan hükmedilen 600 TL adli para cezasına dair hükmün karar tarihindeki yasal düzenlemeye göre, miktar ve nevi itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 1412 sayılı CMUK'nin 305/1. maddesi uyarınca kesin olduğu gözetilerek, katılanın temyiz isteminin, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2)Dolandırıcılık suçu bakımından; Yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılanın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/4341, K. 2019/9947, T. 23.12.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2018-4341-e-2019-9947-k-57479f554d8b