Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2017/16613 E. 2021/12677 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2017/16613
- Karar No
- 2021/12677
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme 1)Sanığın 07.01.2014 tarihli tebliğe rağmen defter ve belgelerini ibraz etmeyerek atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmasında, Antalya 10. ve 17. Asliye Ceza Mahkemelerinde görülen davalara defter ve belgelerini ibraz ettiği için Maliye'ye ibraz edemediğini söylediği, müfettiş ...’nın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği dilekçede sanığın 2010 ve 2011 defter ve belgelerini ibraz ettiği ancak telefonla aranarak istenen 2012 yılı defter ve belgelerini ibraz etmediğini beyan ettiği, sanığın 2010 ve 2011 defter ve belgelerini ibraz ettiğine dair 16.05.2013 tarihli teslim ve tesellüm tutanaklarını sunduğu, belirtilen tebliğ alındı belgesi ve vergi raporlarında varlığı anlaşılan defter ve belge istem yazısının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, defter ve belge istem yazısının dosya içerisine temini ile hangi yıllara ait defter ve belgelerin istendiği ve hangi amaçla istendiğinin tespit edilip, suç tarihinde ibraz edilmeyen defter ve belgelerin belirtilen mahkeme dosyalarında olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, 2)Suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a-2. maddesince öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeyerek, temel cezanın takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi, sonrasında TCK’nin 62. maddesinin uygulanması ile 15 ay olması gereken sonuç cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, 3)Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı 4)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.