Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2016/6191 E. 2019/917 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Beraat Sanığa yüklenen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan doğrudan zarar gören ve kamu davasına katılma hakkı bulunan ve 19.10.2011 havale tarihli dilekçe ile sanığın cezalandırılmasını talep eden şikayetçi ... vekilinin hükmü temyiz etmesi hususu da dikkate alındığında davayı takip etme ve katılma arzusunda olduğu değerlendirilmekle, katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçi ... vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, aynı Yasanın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi kurumun davaya katılan ve Av. ...'ın katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü; Defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2005, 2006 ve 2007 takvim yılı defter ve belgelerin vergi incelemesine esas olmak üzere inceleneceğini bildiren 03.03.2010 tarihli istek yazısının, 19.03.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, sanığın, 2007 yılında iflas ettiğini, aynı zamanda babasının vefat ettiğini, bu yüzden belgeleri toplayamadığını ve ibraz edemediğini beyan etmesi karşısında, sanığın savunması 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından defter ve belgeleri saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.