Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2016/12486 E. 2020/802 K.

Konu: Defter Ve Belgeleri Gizleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2016/12486
Karar No
2020/802
Karar Tarihi
Konu
Defter Ve Belgeleri Gizleme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet 1-2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki yazı 24/04/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde ilgili belgelerin yetkili birime ibraz edilmediği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen kamu davasında, sanığın savunmasında suç tarihinde Ankara İli'nde ikamet ettiğini, tebligatın Ortaca/Muğla'da ikamet eden oğluna yapıldığını, oğlunun kendisini arayarak tebligat hakkında bilgi vermediğini, vergi dairesine başka bir iş nedeniyle gittiğinde tesadüfen öğrendiğini, görevli vergi müfettişi ile görüşüp ibrazı istenen defter ve belgeleri kendisine teslim ettiğini söylemesi; 24/04/2014 tarihli tebligat parçasında sanık ile oğlunun aynı adreste ikamet edip etmediği belirtilmediği gibi sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi ekinde bulunan Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün Denetim Planında sanığın tebliğ tarihindeki ikametgah adresinin Ortaca/Muğla değil, Çankaya/Ankara olduğunun anlaşılması karşısında; usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligattan söz edilemeyeceğinden atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi yasaya aykırı, 2-Kabule göre de; a)Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 24.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 10.05.2014 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin "2014" olarak eksik gösterilmesi, b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/12486, K. 2020/802, T. 04.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2016-12486-e-2020-802-k-2e3999e224ee