Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/24397 E. 2013/20106 K.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.09.2013 gün ve 2013/14487/58342 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.10.2013 gün ve KYB.2013/334651 sayılı ihbarnamesi ile; Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, Elbistan İcra Ceza Mahkemesinin 03/10/2012 tarihli ve 2012/194 esas, 2012/224 sayılı kararının kesinleşerek infaza verilmesini müteakip, hükümlü tarafından 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesi ile eklenen geçici 4. ve 6291 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile eklenen geçici 3 ve 105/A maddelerinden yararlanma talebinde bulunulması üzerine, söz konusu talebin kabulü ile hükümlünün cezasının hak ederek salıverilme tarihi olan 13/06/2013 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 18/03/2013 tarihli ve 2013/778 esas, 2013/778 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 tarihli ve 2013/440 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde; 1- Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 tarihli ve 2013/440 değişik iş sayılı kararı kapsamında yapılan incelemede, infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı dikkate alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 45. maddesinde, suç karşılığı uygulanacak yaptırımların, hapis ve adli para cezası olarak belirlendiği, diğer taraftan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 1. maddesinde bu Kanunun amacının, ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin usûl ve esasları düzenlemek olduğunun belirtildiği, bu haliyle 5275 sayılı Kanun'un ceza ve güvenlik tedbirlerine dair hususları kapsamakta olup tazyik hapislerine ilişkin bir hususa yer vermediği, keza Ceza İnfaz Kuramlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 193/4. maddesinde yer alan “Disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları, tekerrüre esas olmaz, koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz ve adli sicil kayıtlarına işlenmez.” hükmü ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16-220-231 sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, disiplin ve tazyik hapsinin bir "hapis" cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2. maddesinde tanımlanan "disiplin hapsi" kavramı içinde kaldığı ve kısmi bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağının anlaşılmasına göre, 5275 sayılı Kanun'a 6291 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddeleri ile eklenen geçici 3 ve 105/A maddeleri ile 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile eklenen geçici 4. maddesiyle getirilen hükümlülerin cezalarının bir kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı şeklindeki düzenlemenin hapis ve adlî para cezasınamahkûm olan hükümlüler yönünden uygulanması gerekeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, 2- Elbistan İcra Ceza Mahkemesinin 03/10/2012 tarihli ve 2012/194 esas, 2012/224 sayılı kararı kapsamında yapılan incelemede, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16.HD-220-231 sayılı ilamında da belirtildiği üzere disiplin ve tazyik hapsinin bir "hapis" cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2. maddesinde tanımlanan "disiplin hapsi" kavramı içinde kaldığı ve kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağının düzenlendiğine göre sanık hakkında 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsine hükmedilmesi gerekirken 3 ay tazyik hapsine hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: 1- İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2013 tarihli ve 2013/440 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, 2- CMK'nun 309. maddesinde; “Hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen...” kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, Elbistan İcra Ceza Mahkemesinin 03.10.2012 gün ve 2012/194 esas, 2012/224 sayılı sanığın İİK'nun 340.maddesi uyarınca üç ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair karara süresinde itiraz üzerine mercii Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2012 gün ve 2012/239 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, aynı Yasanın 309. maddesi uyarınca merciince bu karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, kanun yararına bozma isteminin ise, Elbistan İcra Ceza Mahkemesinin 03.10.2012 gün ve 2012/194 esas, 2012/224 sayılı kararına yönelik bulunduğu cihetle, ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, merciinin Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2012 gün ve 2012/239 değişik iş sayılı kararı aleyhine, kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği husununda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.