Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/16095 E. 2013/12287 K. – İftira, Özel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İftira, özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın gerçek kimliğinin, 30.10.2008 tarihinde ifadesi alındıktan sonra parmak izi sicil dosyasının tetkiki sonucunda tespit edildiği, bu nedenle iftira suçundan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı gözetilmeden TCK'nun 269/2. maddesinin tatbiki ile eksik ceza tayin edilmesi ve tekerrüre esas teşkil eder nitelikte sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Sanığın sahte nüfus cüzdanı ve basın kimlik kartını aynı anda kullanmaktan ibaret eyleminde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 98/143 sayılı ve Dairemizin benzer bir çok kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında, aynı anda birden fazla sahte belgenin kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçundan ceza tayini, 2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılarak sonuç cezanın "3 yıl hapis cezasına" indirilmesi, her iki hükümde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazıtamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.