Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/7872 E. 2013/15008 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat I-Katılan vekilinin “resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık” suçlarından sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Katılan vekilinin, yokluğunda verilen ve 20.04.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 29.04.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Cumhuriyet savcısının “resmi belgede sahtecilik” suçundan sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise: 24.05.2005 tarihli iddianame ile, sanık ...'ün üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu , hakkındaki davanın tefrikine karar verilen sanık ... ile birlikte iştirak halinde işlediğinin iddia olunması ve sanık ...'ün bu suçla ilgili aynı mahkemenin 08.02.2011 gün 2010/72 Esas ve 2011/28 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş olması ve kararın onanarak kesinleşmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 67/2-d. maddesi uyarınca sanığın 04.10.2005 tarihli sorgusundan sonra 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihi itibariyle gerçekleşmediğinin anlaşılması ile yapılan incelemede: Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, III-Cumhuriyet savcısının “dolandırıcılık” suçundan sanığın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 2003 yılından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.